Ζαχλωρού – Οδοντωτός: Πολλοί την αφήνουν πίσω στη διαδρομή για τα Καλάβρυτα. Οι περισσότεροι, τη λατρεύουν μετά την πρώτη φορά που θα την επισκευτούν. Και η βόλτα με τον οδοντωτό, έρχεται να δώσει τη «χαριστική βολή» στο «κλείδωμα» αυτής της περιοχής στην καρδιά κάθε επισκέπτη.
Η Ζαχλωρού είναι ένα μικρό ορεινό χωριό της Αχαΐας χτισμένο στο Φαράγγι του Βουραϊκού και βρίσκεται περίπου στο μέσο της διαδρομής του οδοντωτού Διακοφτού – Καλαβρύτων. Βρίσκεται σε υψόμετρο 623 μέτρων και απέχει μόλις 10 χιλιόμετρα από την πόλη των Καλαβρύτων.
Χτίστηκε στα χρόνια της Τουρκοκρατίας από περαστικούς, οι οποίοι ήρθαν κυνηγημένοι από τα χωριά της Ηπείρου στην Πελοπόννησο, δίνοντάς της ένα όνομα που στα Σλαβικά σημαίνει “πίσω από τα βουνά” (Ζάγκλορο) και οι κάτοικοι της ασχολούνταν κυρίως με τη κτηνοτροφία και τη γεωργία.
Η τουριστική της ανάπτυξη της συνδέεται άμεσα με το μοναστήρι του Μεγάλου Σπηλαίου που βρίσκεται σε πολύ κοντινή απόσταση από το χωριό, μα και στο εντυπωσιακό φαράγγι του Βουραϊκού, το οποίο ξεκινάει 3 χιλιόμετρα βόρεια της Ζαχλωρούς, και έπειτα από μια πραγματικά υπέροχη διαδρομή παράλληλα με το ομώνυμο ποτάμι, εκβάλλει στο Διακοφτό.
Στο παρελθόν, η μόνη επικοινωνία των κατοίκων της, γίνονταν μέσο του Οδοντωτού. Άλλωστε αυτή ήταν και είναι η μοναδική στάση του σε ολόκληρη τη διαδρομή. Το τοπίο του φαραγγιού και τα νερά του Βουραϊκού, δημιουργούν εικόνες ανεπανάληπτης ομορφιάς. Η τοποθεσία δε που ο Οδοντωτός εισχωρεί μέσα στα σκοτεινά επιβλητικά βράχια του φαραγγιού, αλλά και το πέρασμα από τη μεταλλική γέφυρα της Ζαχλωρούς λίγο μετά τη μοναδική του στάση, είναι πραγματικά μαγικές.
Ο μικρός και άκρως “κινηματογραφικός” σταθμός της Ζαχλωρούς και η παλιά μεταλλική γέφυρα του δίπλα από αυτόν, δεν άφησε ασυγκίνητους σκηνοθέτες παλαιών εποχών. Σκηνές από διάσημες ταινίες του Ελληνικού Κινηματογράφου γυρίστηκαν στην Κάτω Ζαχλωρού, όπως «ο Αγαπητικός της βοσκοπούλας», η « Γκόλφω» αλλά και η «Αστέρω», με πρωταγωνίστρια την Αλίκη Βουγιουκλάκη, ενώ στις μέρες μας γίνονται αρκετά από τα γυρίσματα της τηλεοπτικής σειράς “Χαιρέτα μου τον Πλάτανο”.
Από τη μια η εικόνα με τα πέτρινα κτήρια του σταθμού και από την άλλη η πλούσια βλάστηση του φαραγγιού του Βουραϊκού με τους ήχους του ποταμού, είναι αρκετά ώστε να τοποθετήσουν τη Ζαχλωρού στην καρδιά όλων των επισκεπτών.
Ο επισκέπτης δε, μπορεί να απολαύσει τις φυσικές ομορφιές του χωριού και να επισκεφθεί τον παλιό νερόμυλο, ο οποίος ήταν ιδιοκτησία της Μονής του Μεγάλου Σπηλαίου που σήμερα δυστυχώς έχει εγκαταλειφθεί.
Ανάμεσα στα πλατάνια και δίπλα στο ποτάμι του Βουραϊκού υπάρχουν ξενώνες και ταβέρνες, όπου ο επισκέπτης απολαμβάνει τα τοπικά εδέσματα και την ιδιαίτερη φιλοξενία των κατοίκων της Ζαχλωρούς. Το πρώτο μάλιστα ξενοδοχείο του χωριού λειτούργησε το 1933.
Και για όσους ενδιαφέρονται για διαδρομές στη φύση, από το σταθμό της Ζαχλωρούς ξεκινάει μονοπάτι προς τη Μονή το οποίο χρησιμοποιείτο την εποχή που ο δρόμος προς το Μέγα Σπήλαιο δεν υπήρχε. Η διαδρομή είναι περίπου 45 λεπτά. Επίσης πολλοί είναι εκείνοι που περπατούν κατά μήκος των γραμμών του Οδοντωτού, κάτι που συστήνουμε ανεπιφύλακτα, όμως προσοχή στο τρένο…. δείτε τα δρομολόγιά του γιατί κανείς δεν ξέρει που μπορεί να συναντηθούν οι δρόμοι σας…
